2017, Cilt 26, Sayı 3, Sayfa(lar) 261-270
Hemodiyaliz Hastalarında Damar Ulaşım Yolu Tipi ile Visseral ve Periferal Yağ Dokusu, Nütrisyonel ve İnflamatuvar Parametrelerin İlişkisi
DOI 10.5262/tndt.2017.1003.04
Tayfun BİRTAY1, Tonguç SABA2, Cevahir HABERAL2, Gültekin GENÇTOY3
1Baskent University Faculty of Medicine, Departments of Anaesthesiology Antalya, Turkey
2Baskent University Faculty of Medicine, Departments of Cardiovascular Surgery, Antalya, Turkey
3Baskent University Faculty of Medicine, Departments of Nephrology, Antalya, Turkey
Anahtar Sözcükler: Hemodiyaliz, Santral venöz kateter, Nütrisyon, İnflamasyon, Periaortik yağ

AMAÇ: Santral venöz kateterler (SVK) başarılı bir arteriovenöz fistül (AVF) oluşturulamadığı durumlarda tercih edilirler. SVK’ler artmış inflamasyon ve mortaliteyle birliktedir. Bu çalışmada, hemodiyaliz hastalarında damar ulaşım yolu tipi ile vücut kitle indeksi (VKİ), toplam vücut yağı, gövdesel yağ, kas kitlesi, visseral (periaortik) yağ, malnutrisyon, inflamasyon ateroskleroz, kalsifikasyon skoru (MIAC) arasındaki muhtemel ilişki araştırılmıştır.

GEREÇ ve YÖNTEMLER: 119 hasta çalışmaya alındı. 90 hastada AVF, 29 hasta kalıcı juguler kateter mevcuttu. Valvüler kalsifikasyon iki boyutlu ekokardiyografi ile torasik periaortik yağ dokusu (T-PAFT) bilgisayarlı tomografi ile saptandı. Biyokimyasal analizler c8000 Architect cihazıyla çalışıldı. MIAC skoru, valvüler kalsifikasyon skoru, albumin ve CRP değerleri ile hesaplandı. Toplam vücut yağı ve trunkal yağ biyoimpedans analiz yöntemi ile çalışıldı. Aortik kalsifikasyon skoru (AoCS) rutin akciğer grafisinden hesaplandı.

BULGULAR: MIAC ve AoCS, SVK olan hastalarda daha yüksekti (p=0,02 ve 0,032). T-PAFT, AVF grubunda daha yüksekti (1631,5±645’e karşı 1112,2±606,8; p=0,035). CRP, SVK olan hastalarda daha yüksekti (p=0,04). Hemodiyaliz süresi, kalsiyum ve albumin SVK olan grupta daha düşüktü (p=0,01). Gövde yağ oranı (%), kolesterol ve 25-OH vitamin D düzeyi SVK olan grupta daha düşüktü (p=0.04, p=0.02, p=0.03). T-PAFT miktarı AVF lehine damar ulaşım yolunun anlamlı bir belirleyicisi idi (t=-2,17; p=0,04).

SONUÇ: Çalışmada SVK’i olan hemodiyaliz hastalarının artmış inflamasyon, azalmış nütrisyon, visseral ve gövdesel yağ oranına sahip olduğu gözlenmiştir.


Türk Nefroloji Derneği'nin yayın organıdır.